Bu Da Öyle Bir Aşk
Sırtımda çıplak
Islak nefesin
Bi gidip bi geliyor

Biz senlen yatmıyoruz ki
Yaşamıyoruz da
Hep yarışıyoruz
Sen mi ben mi
Önce kim
Ölümü öldürecek diye


Nereye gidersem gideyim aşkın hep yanımda.
Kalbimi bırakıp da gidemeyeceğime göre,
Sen de her yerde benimlesin sevgilim.
Seninle birlikte dünya daha güzel,
Yollar daha anlamlı sen yanımdayken
Ve hayat çok şahane sevgilim.


Evim senin yanın,
Memleketin senin kolların,
Dünyam senin dünyan oldu.
Seni sevmek benim boynumun borcu oldu.


Sana şiirler yazmak ve hissetmek aşkını en derinden,
Ruhumla bir bütün yapmak ruhunu ve doyamamak sana…
Tüm bunlar ağır aşk belirtileri.
Sanırım kör bir kuyunun dibinde aşkınla baş başa kaldım sevgilim
Ve sadece sen kurtarabilirsin beni.
Gel ve uzat ellerini,
Kurtar beni buradan kahramanım…
Al ve bambaşka diyarlara götür beni…


Kalbim senin aşkınla çarpma hızını yükseltti.
Dünya dönerken yalpalıyor mu sanki?
Çiçekler nasıl da güzel kokuyor böyle?
Aşk ne güzel şeymiş seninle…


Ruhunu hissettim bir kere,
Artık hiçbir yere gidemem sevgilim.
Papatya kokunu çektim bir kere içime,
Artık seni sevmekten vazgeçemem sevgilim.


Kocaman bir çiçek bahçesinin içinde
Papatyaların arasında yürür gibiyim senin yanında.
Gökyüzünde güneş ve karşımda deniz var sanki.
Seninle birlikte bu dünya hep çilek kokuyor sevgilim.
Seninleyken bulutlar bembeyaz ve şarkılar aşk dolu…


Sözüm götüremez bazen kalbimi
O zaman kalemim koşar yardıma
Sen konu olunca durur ikisi de
Şimdi akıl ve gönül birlik oldu
İşte söylüyorum:
Seni çok ama çok seviyorum!
Dilimle söyleyemediğimi


Yaşamaya rengini veren sevdadır
Sevda da ümitle beslenir
Beklemek ümitle güçlü
Gücümü veren sen sevgilidir


Bir tanem diye öperdi beni
Her şeyim diye severdim onu
Sonra kara bulutlar girdi gökyüzümüze
Onun yitirdiği bir taneydi
Benim kaybım her şeydi!


Bırakıp gittin ya sevgilim,
Unuttum sanma her şeyi.
Alışmayı öğretir dediler zaman,
Ama yanarmış o ateş için için
Tütermiş arada duman duman!


Bir tohum olup düştün yüreğime
Hadi fidanı beraber büyütelim
Sonra dal versin çiçek versin,
Çoğaltalım sevdamızı iyice büyüsün
Fidandan ağaca ve sonra ormana dönsün
Bir sevda nasıl değiştirir dünyayı
Tüm insanlık görsün!


Sen unutursun belki
Bense unutamam seni
Acırken canım kanarken yüreğim
Adını yine kötü anmadım
Aşkıma gölge düşürmedim
Bari şimdi anla beni
Gör nasıl sevdiğimi.


Sen gecenin uzun işkencelerine hedef oldun mu hiç?
Sonra sabahları ismini sayarak başladın mı güne?
Ve olmayacağını bilerek
Kalbine ince ince işleyerek
Benim gibi sevdin mi birini?


Güle kırmızı yaraşır
Menekşe mor giyer
Ben seni çok sevdim
Karşılıksızmış meğer!


Arkadaşımla karşılaştık dün yolda
Az konuştuk ordan burdan
Bir ara sordum: ‘Onu görüyor musun hiç?’
‘Evet’ dedi, görüyormuş.
O şimdi ne yapıyor dedim
Ömrünün en güzel rüyasını görüyormuş.
Nedir o rüya diye sordum
Yepyeni bir sevda büyütüyormuş
Kim ona aşkın kendisi diye bakan talihli dedim
‘Ben’im!’ dedi arkadaş dediğim!


Sahiden sevmişse kişi
Bir an bile unutmaz hiçbir şeyi
Unutuyorsa eğer en önemsiz gibi duran ayrıntıları
Bilememiştir sevmeyi
Kavramamıştır sevda denilen gerçeği


Öğrendiğim her şeyi unuttum
Sadece seni öğreniyorum şimdi
Kavradıkça dersimi büyüyor büyüleniyorum
Artık iki kelimeyle özetlerim hayatı:
Seni seviyorum!


Ne severim şimdi artık seni
Ne de nokta koyar giderim
Akıllı ol dedi büyükler
Noktalı virgül atar geçerim!


Saçlarına düşerse yağmur damlaları
Islanan ben olurum.
Aldığın her nefeste öylece
Yaşama yeniden sarılan ben olurum.
Seni nasıl sevdiğimi anla lütfen
Ben artık tümden sen olurum!


Aşk nedir sen bilir misin dediler
Sonra sordular bildiğini de yaşar mısın diye
Birincide adını verdim, bildin dediler
İkincide yüreğimi gösterdim
Bana benimle ağladılar sen diye diye


Onca zaman sonra hatırlayıvermek
Görmek kadar güzeldir
Unutulduğunu anlamaksa
Ölümden beterdir


Seni üzdüğümü söylüyorsun
İnanamam ki buna
Çünkü hiç kırmamak için seni
İçime atardım nice kırılmışlıkları
Geceleri sessizce ağlardım
Gözyaşlarımı görme diye
Feryadımı duyma diye
Öylece gizlerdim!
Sevmek budur bende
Bak sessizliğimi dinle!


Gözlerinin denizidir beni hülyalara salan
Mavi bir yelkenlidir şimdi gönlüm
Şiirin esin perisi oldu bana yüzün
Artık sevdalı yüreğimle zengindir ömrün!


Kimi güzel seveni kul eder kendine
Kimi de tartışmasız köle
Çile verir mutluluk yerine
Oysa aşk eşitler arası bir iklimdir
Bir bitmez bahardan ebedi bir dilimdir.


Tatlı tatlı esiyorsun dünyama
Ruhum seninle huzurlu
İçim mutlu seninle
Sen olmasan sessizlik ağlar
Yüreğim sonsuz dek yanar
İyi ki doğmuşsun sevgilim
İyi ki aşkımız var!


Sanma ki biter bu sevda
Her anımız hiç silinmemek üzere aklımda
Burada olsan da olmasan da
Sen düşüncesinin ortasındayım ben hâlâ!


Ne zaman bir ayrılık şarkısı duysam
İçimde bir çocuk ağlar
Dayanılmaz hıçkırıklarıyla
Hem şarkıyı dinler hem seni düşünür
Nehirler akar, kuşlar uçar
Gün doğar ve batar
Çocuk hep o şarkıyı duyar
Şarkıda mazi ve aklında sen var
İçimde bir çocuk ağlar


Aradan bunca yıl geçti
Bilmem ki beni unuttun mu?
Bense bekliyorum hâlâ
‘Bahara geç kavuşurmuş yüce dağlar’
Tesellim bu!